عالم امر

امیرالمومنین علی بن البیطالب روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداه

در فرازی از نامه ی خود خطاب به مالک اشتر می فرمایند:

 

واجْعَلْ‏ لِنَفْسِک‏ فِیمَا بَیْنَک‏ وبَیْنَ اللَّه أَفْضَلَ تِلْک الْمَوَاقِیت‏.(۱)

و بهترین زمانهایت را برای خلوت کردن بین خودت و خداوند قرار بده.

 

 

دقیقش این است که مفهوم خلوت با خدا، حتی عبادت به معنای عرفی آن، یعنی اعمال عبادی مانند قرآن خواندن و زیارت خواندن و نماز خواندن و … هم نیست و نه حتی به معنای دعا کردن های عرفی ما، این که لحظه ای و دمی انسان با خالق خویش خلوتی کند و سخن بگوید و خدایش را حاضر و ناظر و شنوا و بینا بداند و با او انسی بگیرد و راز و نیازی بکند و شاید مهمترین نکته اش این است که قلب انسان حقیقتاً در آن خلوت متوجه خدا باشد.

 

حضرت امیر می فرمایند که یک بنده ی واقعی خدا در سبک زندگی الهی، بهترین اوقات خودش را باید صرف خلوت کردن با خدای خویش کند؛ و بر اساس آیات و روایات هم بهترین اوقات عمر انسان سحر است!

 

به قول یکی از بزرگان کَرِه ی عمر آدم سحر است و مابقی به درد دوغ می خورد

و رمقی ندارد و هر کس به جایی رسید از سحر رسید.


هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ

از یمن دعای شب و ورد سحری بود

نکته ی بسیار مهم دیگر این است که وقتی حضرت می فرمایند

بهترین زمان عمر شما باید برای خلوت با خدا باشد

یعنی به طور پیش فرض لزوم رابطه ی دائم با خدا از

طریق خلوت با خدا لحاظ شده است.

 

إِلَهِی‏ … مَتِّعْنَا بِلَذِیذِ مُنَاجَاتِک‏

خدایا … ما را از لذت مناجاتت بهره مند فرما.

آمین

 


/ 0 نظر / 15 بازدید