نویسنده :
حمیرا گلی - ساعت ٩:٤۱ ق.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٢٩
جوانی عارفی را دید که سبزی ونمک همی خورد .
به او گفت : ای بنده خدا از دنیا به همین خوشنود شدی ؟ عارف گفت : می خواهی کسی را به تو نشان دهم
که به بدتر از این راضی گشته است ؟ جوان با تعجب گفت بلی . عارف گفت : آن که به دنیا در مقابل آخرت
راضی گشته است ...........
هم نشینت کیست؟!
روزی از او پرسیدم : علت این که بعضى اوقات از انسان سلب توفیق مىشود که نه حال عبادت دارد، نه حال
درس و... چیست؟
با همان آرامش همیشگی گفت:
علتش مىتواند معاشرت با افراد باشد؛ زیرا وقتى انسان با شخصى روبرو مىشود اگر انسان مؤمن و با صفا
باشد گاهى تایک هفته تأثیر مثبت مىگذارد وانسان، پرانرژى است، ولى بعضىها هستند وقتى با آنها معاشرت
مىکنى اثر منفى مىگذارد و باید از آنها دورى کرد. اینها هستند که بىتوفیقى مىآورند.
باز پرسیدم: انسان باید در این جامعه زندگى کند و در بین مردم باشد پس چگونه رفتار کند؟فرمودند: راهش فقط
یک سلام وعلیک است نه بیشتر.
پندی کوتاه اما...